1 SATURNOVA GODINA

10.800 SOLARNIH GODINA ČINI 1 SATURNOVU “DALEKU” GODINU

Prema drevnim kozmološkim sistemima, “jedna revolucija vladara Saturna iznosi 30 godina, dok Jupiter opisuje svoj period u 12 uobičajenih godina.” To znači da Jupiter obiđe jedan znak zodijaka u jednoj godini, čineći za godinu dana 12 pomaka, što predstavlja jednu Jupiterovu godinu. Saturn, sa druge strane, obiđe jedan znak za 2,5 godine, što kroz svih 12 znakova daje ukupno 30 godina.

Ovo se može potvrditi iz sideralnih (zvezdanih) perioda planeta i Zemlje, prema principu “Nebo je granica”, gde:

  • Zemljin period traje 365 dana
  • Jupiterov period traje 4.332 dana
  • Saturnov period traje 10.759 dana

Ako podelimo 4.332 sa 365 dana, dobijamo približno 12 godina za Jupitera. Kada podelimo 10.759 dana sa 365 dana, dobijamo približno 30 godina za Saturna. To dalje znači: dok Zemlja napravi pun krug od 360 stepeni skoro 12 puta, Jupiter to čini samo jednom; i slično, kada se Zemlja okrene 30 puta, Saturn se okrene samo jednom. Na ovaj način se gornje dve kalkulacije slažu, iako istu stvar izražavaju na različite načine.

Ovo ukazuje da su astronomski proračuni drevnih civilizacija, zasnovani na posmatranjima i duhovnom uvidu njihovih sveštenika i učenjaka (u raznim tradicijama nazivanih magi, dasturi ili sveštenici), bili u skladu sa posmatranjima modernih astronoma putem teleskopa. Možemo zaključiti da su drevne civilizacije bile izuzetno napredne, bilo kroz sopstveno duhovno nadahnuće i prosvetljenje, bilo pod pretpostavkom da su koristile veoma napredne tehnologije koje mi danas još uvek ne možemo ni da zamislimo – a sada smo na pragu takvog visokog tehnološkog razvoja upravo kroz Doba Vodolije.

Dalje, prema drevnim sistemima, 360 normalnih solarnih godina čini jednu solarnu “daleku” godinu. Stoga je jedna Saturnova “daleka” godina jednaka 30 × 360 = 10.800 solarnih godina. Na taj način su drevni učenjaci pomoću sistema velikih i dalekih godina izražavali ogromne vremenske cikluse, sabirajući ih na gore prikazane načine.

ASTROLOŠKI SASTAV ’81’ U 81.000

Gore pomenuta grupa brojki od 81.000 je složeni brojevni izraz sastavljen od 81 i tri nule. Od ovih 81, broj 77 predstavlja zbir odgovarajućih stepeni na kojima svaka od šest planeta (osim Sunca) u svojim kretanjima oko Sunca “stapa svoj sjaj sa sjajem potonjeg” (Sunca). Takvo spajanje sjaja poznato je u astrologiji kao zalazak ili setting dotične planete.

Konkretno:

  • Jupiter zalazi na 11 stepeni
  • Mars na 17 stepeni
  • Venera na 9 stepeni
  • Merkur na 13 stepeni
  • Mesec na 12 stepeni
  • Saturn na 15 stepeni

Što ukupno daje zbir od 77. Sunce, kao izvršilac kosmičkog plana, predstavljeno je brojem 4 (razlozi su objašnjeni u nastavku). Dakle, 77 + 4 = 81.

NUMEROLOŠKA ZNAČENJA RAZLIČITIH KARDINALNIH BROJEVA KOJI SE ODNOSE NA 81.000

U drevnoj numerologiji, svaki kardinalni broj od 1 do 9 ima svoj poseban mistični značaj zasnovan na večnim istinama. Za naše sadašnje svrhe:

  • Broj 3 označava trostepeni kosmički plan (koji se u raznim tradicijama spominje kao “Božanska Reč” ili “Prvobitni Zakon”).
  • Broj 4 označava izvršenje tog Plana od strane Sunca.

Rad čitavog Univerzuma, posebno tokom ogromnih ciklusa Bezgraničnog Vremena, služi za emancipaciju i dalji napredak duše. Ljudska duša se može zamisliti kao prvobitna svetlost u slobodnom stanju, ali koja poseduje nedostatak božanskog znanja – što se smatra izvorom svakog zla. Za transformaciju ovog zla u dobrotu, Apsolutni Jedan (prvi Veliki Mislilac) osmislio je trostepeni kolosalni Plan.

Trenutak prelaska iz čiste svetlosti (koja odgovara onome što moderna kvantna fizika naziva kvantnim poljem) u materijalnu kreaciju jeste trenutak formiranja vidljivog univerzuma. Pre stvaranja svega ostalog, postojala je “prvobitna dimenzija” – oblik čiste svetlosti iz izvora svih svetlosti. U tom prvobitnom stanju, Volja ili Zakon izvora svetlosti omogućava:

  1. Postojanje gornjih svetova – sveta fiksnih zvezda i sazvežđa, koji prožima istinu i večnost.
  2. Postojanje evanescentnog (prolaznog) sveta – našeg materijalnog kosmosa, stvorenog radi emancipacije ljudskih duša.
  3. Da će iz evanescentnog sveta ponovo biti vraćeno u prvobitno stanje svetlosti – prelazak svetlosti iz materijalne kreacije nazad u duhovnu dimenziju.

Ovaj trostepeni veliki kosmički plan, koji se odnosi na tri manifestacije kreacije, opisan je u drevnim kosmologijama (npr. Bundeheš i slični spisi) i predstavljen je kardinalnim brojevima.

Sledeći korak nakon izrade navedenog Plana je njegovo izvršenje. Dakle, sledeći kardinalni broj 4 predstavlja implementaciju tog kosmičkog plana. Ljudska bića su uglavnom zabrinuta za evanescentni svet (svemir), koji je stvoren za ispravljanje njihovog nesavršenstva. Upravljanje ovim svetom povereno je Suncu kao kosmičkom zameniku Kreatora. Sunce se u tom smislu naziva “najblaženijim duhom” evanescentnog sveta i predstavljeno je brojem 4. Na ovaj način, 4 + 77 čini 81, u kojem je svih sedam planeta (uključujući Sunce i Mesec) predstavljeno.

NUMEROLOŠKI ASPEKT ’81’ U 81.000

Sada, u odnosu na numerološki aspekt broja 81 iza kojeg slede tri nule:

  • Broj 8 označava ljudske duše kojima svima nedostaje potpuno znanje (nesavršeno stanje).
  • Broj 1 u 81 – kada se 8 i 1 zbroje, daju broj 9, koji je najviši među pojedinačnim kardinalnim brojevima i označava izvrsnost ili savršenstvo.

Dakle, to znači da iz našeg sadašnjeg stanja nesavršenosti (predstavljenog brojem 8) moramo da se uzdignemo do izvrsnosti, tj. savršenstva (predstavljenog brojem 9).

FILOZOFIJA CELOKUPNE KREACIJE UTELOVLJENA U GRUPI 1001

Postoji i drugi način čitanja broja 81, u kojem broj 1 u prvoj cifri označava samog Kreatora. Ova slika 1 na različitim mestima ima različita značenja. Tako, na primer, u nekim drevnim tekstovima pominje se božanska reka sa 1000 kanala koji formiraju 1001, ili nebesko boravište sa 1000 stubova, takođe čineći 1001.

Ovde:

  • 1 u četvrtoj cifri (jedinica na mestu hiljada) označava Apsolutnu Svetlost – izvor svih svetlosti.
  • Izraz 10 u istoj grupi (1001) stoji za Kreatora (vrhovno božanstvo) i za druge više kosmičke egzistencije.
  • Preostali izraz 01 (u istoj grupi 1001) ukazuje na određenu količinu nesavršenosti u superiornim dušama. Označava one koji, iako slede blaženi princip (“žive, napreduju i pomažu drugima u napredovanju”) i kao takvi su filantropskog i altruističkog karaktera, ipak pokazuju određeni nedostatak savršenstva u sebi. Takve duše su predstavljene brojem “01”.

I opet, broj 1 u prvoj cifri (u 1001) predstavlja samog Stvoritelja, u Koga se celo čovečanstvo treba spojiti na jedan slavni Dan (koji se u nekim tradicijama naziva “Dan prosvetljenja”). Tako će se primetiti da je Apsolutna Svetlost (koja se javlja kao druga reč u drevnim himnama) – Svetlost svih svetlosti i Apsolut u Jednosti – bezlično Božanstvo koje je nezamislivo i neimenovano, dok je Stvoritelj (osobni Bog) onaj koji se manifestovao kao lična manifestacija i nosi brojna božanska imena, te je stoga zamisliv.

Dakle, u gornja četiri broja (1001) imamo, ukratko, filozofiju stvaranja univerzuma. Osim toga, postoji mnogo dublji značaj ove grupe brojeva 1001. Vraćajući se na 81: kao što u 1001 cifra 1 u prvoj cifri označava Stvoritelja, tako je i u 81.

U poslednjem slučaju to znači da iz sadašnjeg nesavršenog stanja ljudske duše (sa manjkavim znanjem, predstavljenim brojem 8), prvo moramo da se uzdignemo do uzvišenog stanja savršenstva koje podrazumeva potpunu kontrolu nad svojim fizičkim i mentalnim sposobnostima. To stanje se može povezati sa brojem 5, jer implicira kontrolu nad pet čula. Od 5, konačno se moramo još više uzvisiti kako bismo se mogli stopiti sa Stvoriteljem (predstavljenim brojem 1 u prvoj cifri). To su mistična značenja broja 81, zasnovana na večnim istinama.

DREVNI VREMENSKI CIKLUSI I ISTORIJSKI PERIODI

Prema drevnim hronologijama, najveći deo od 33.091 godine provedenih u prapostojbini arijevske rase (koja se često smešta na područje Kavkaza) protekao je pre oko 13.000 do 14.500 godina od Velikog Potopa. Istorija koja obuhvata 33.091 godinu završila se u vreme kada su Medijanci osvojili Vavilon. Prema hronološkim rasporedima koje su sastavili istoričari poput Rawlinsona, datum tog osvajanja bio je 2458. godine pre nove ere.

Računajući od sadašnjeg vremena (npr. 1958. godine nove ere kao referentne tačke), to iznosi 2458 + 1958 = 4.416 godina. Ako oduzmemo ovaj period od gore navedenih 14.500 godina, dobijamo 10.084 godine, odnosno približno 10.000 godina. To predstavlja period istorije kraljeva koji su vladali poznatim materijalnim svetom nakon što je ponovo naseljen posle Potopa.

Ako oduzmemo ovih 10.000 godina od gore navedenih 33.000 godina, dobijamo približno 23.000 godina, što predstavlja period vladavine u prapostojbini (Arijana Veeđa – Kavkaz). Ta oblast je tada bila naseljena i očišćena od leda i snega koji su se otopili nakon Potopa. Tokom ovog perioda od 23.000 godina, dve trećine poznatog materijalnog sveta bile su pod uticajem Potopa, i sav život je tamo izumro.

Prema drevnim spisima, prosečni period života u toj prapostojbini, koji predstavlja prelazni period između jednog velikog kosmičkog ciklusa i drugog, iznosi 27.000 godina. Nakon ovih 27.000 godina (u proseku), arijevsko stanovništvo se uglavnom preselilo u ravnice sa visokih planina (poput Alborza) u tzv. Thrishvu (oblast naseljenu nakon potopa). Još nekih 9.000 godina postojala je komunikacija između ta dva dela Zemljine kugle – Thrishve i poznatog materijalnog sveta.

UTICAJ GLAVNIH PLANETA NA KOSMIČKE CIKLUSE

Četiri glavne planete – Sunce, Jupiter, Saturn i Mars – vrše različit uticaj na svaki veliki kosmički ciklus i odgovarajući prelazni period koji sledi. Ove četiri planete su označene kao glavne zbog četiri energetska principa višeg stepena koji funkcionišu u svakoj od njih. Njihovi položaji i ciklusi obrtanja definišu ritam ljudske istorije i duhovne evolucije.

Tako, period od 27.000 godina nije fiksan, već predstavlja prosek koji varira u zavisnosti od toga koja od ove četiri planete dominira u datom ciklusu. Ovo razumevanje omogućava nam da sagledamo dugoročne obrasce ljudskog razvoja i pripremimo se za promene koje donosi Doba Vodolije.